غدیر

سالروز امامت و ولایت امام علی(ع)، یکی از مهمترین مناسبتهای مذهبی مسلمانان است که بسیاری از شاعران آئینی مسلمان را به سرودن شعر در منقبت مولا (ع) ترغیب کرده است.

شعر غدیر از همان روز غدیر آغاز شد؛ آنجا که حسان بن ثابت، از یاران باوفای پیامبر اعظم (ص)، شعری درباره مولا (ع) سرود و با اجازه حضرت رسول (ص) نیز خواند.

بخشی از این شعر زیبا چنین است:

فَقَالَ لَهُم مَن کُنتُ مَولَاهُ مِنکُم
وَ کَانَ لِقَولِی حَافِظاً لَیسَ نَاسِیاً

فَمَولَاهُ مِن بَعدِی عَلِیّ وَ إِنّنِی
بِهِ لَکُم دُونَ الْبَرِیّه رَاضِیاً

فَیَا رَبِّ مَن وَالَی عَلِیّاً فَوَالِهِ
وَ کُن لِلَّذِی عَادَی عَلِیّاً، مُعَادِیاً

وَ یَا رَبِّ فَانصُر نَاصِرِیهِ لِنَصرِهِمْ
إِمَامَ الْهُدَی کَالْبَدْرِ یَجْلُو الدَّیَاجِیَا

وَ یَا رَبِّ فَاخْذُلْ خَاذِلِیهِ وَ کُن لَهُمْ
إِذَا وُقِفُوا یَومَ الْحِسَابِ مُکَافِیَا