پاهای من که بسیار رفتهاندپاهای من، دو کبوترکه هر شبآشیانۀ دستهای تو را جستوجو کرده اندپاهای کودکیامکه تو بیرونشان انداختهای،
جلوی پاگردزیر باران نشستهو در آغوش هم غنوده اند
دو کبوتر زیر بارانپاهای کودکیام.
برچسب: نویسنده: نرگس شریعتی تاريخ: چهارشنبه 1 آبان 1398 ساعت: 16:21