خدای آب های پاک

شاعر: کبری موسوی قهفرخیآه ای غمت قصیدهی بیانتها حسین!غم با دلت عجين شده از ابتدا حسین!در موی بیدهای جهان مویه میکنندموسیقی عزای تو را بادها حسین!ای حُسن بیبدیل! چه حُسن سلیقه داشتآن که نهاد نام بلند تو را "حسین"تا بوده نی به حرمت تو گل نداده استاین است فرق بین نی و نیزهها، حسین!وقت نوشتن از تو قلم سرخ میشودهمخانواده است گل سرخ با حسینمن ماهی قناتم و روز و شبم یکیستای کاش میرساند به دریا مرا حسین.ای شعر ناب نام تو را "آب" مینهمتا بعد خواندن تو بگویند: "یا حسین"! بخوانید...

عشق چيست از خويش بيرون آمدنعشق چيست از خويش بيرون آمدن غرقه در درياي پر خون آمدنگر بدين دريا فرو خواهي شدن نيست هرگز روي بيرون آمدنور سر کم کاستي داراي در آ...

مثنوی بازگشتغروب در نفس گرم جاده خواهم رفتپياده آمده بودم پياده خواهم رفتطلسم غربتم امشب شکسته خواهد شدو سفره ای که تهی بود بسته خواهد شدو در حوالی شبهای عيد همسايهصدای گريه نخواهی شنيد همسايههم...

دو کبوتر زیر باران | هیلده دُمینپاهای من که بسیار رفتهاندپاهای من، دو کبوترکه هر شبآشیانۀ دستهای تو را جستوجو کرده اندپاهای کودکیامکه تو بیرونشان انداختهای،جلوی پاگردزیر باران نشستهو در آغوش هم غنوده انددو کبوتر زیر بارانپاهای کودکیام....

...

همسایه من سایه و سرگینشان را بر زمین میu200eدیدوز پنجره هر روز میu200eغرید.یک بار هم از برج زهر مار خود...

ای جماعت چطور حالاتتون قربون اون فهم و کمالاتتون ای جماعت چطور حالاتتونقربون اون فهم و کمالاتتونگردنتون پیش کسی خم نشهاز سر بنده سایهxadتون کم نشهراز و نیاز و بندگیxadتون درستحساب کتاب زندگیxadتون درستباز...

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)Let's block ads! بخوانید...

کوثر یکشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۶ 21:22 زیباترین پدیدۀ دامان کوثر است این ماهپاره، روشنی چشم حیدر است در گریهاش مغازلۀ ابر و آسمان در خندهاش طراوت جان پیمبر است جبریل بال فرش کند پیش پای او در التیام زخم، مسیحای دیگر است نوشته شده توسط مسیح | لینک ثابت ...

فرا رسيدن سالروز آغاز ولایت و امامت و زعامت آخرین سحاب رحمت و یگانه ذریه ذخیره دودمان آل طاها، بر منتظران و چشم انتظــاران ظهــورش تبریک و تهنیت عرض مي نمائيم نوشته شده توسط مسیح | لینک ثابت...

نزار قبانی مرا میرقصاند و میشنواندم کلماتی که مانندشان کلماتی نیست میگیردم از زیر کتفهایم و تا نشستِ ابرها میافرازدم باران سیاه در چشمانم میبارد؛ رگبار، چه رگباری با خود میبردم، میبردم تا عصر ایوانهای پُر گل و من در دستانش کودکیام، پریام که نسیم میبرد برایم هفت ماه میآورد و سبدی از غزل هدیهاش خورشید، هدیهاش تابستان و گروه پرستوها میگوید بهترینش منم، برابرم با هزاران هزار ستاره که من گنجم و از من زیباتر ندیده در تمام نگارهها از شیداییِ آنچه میگویدم، رقصگه و رقص را میفراموشم کلماتش تاریخم را دگرگون میکند، به آنی از من زن میسازد از خیال کاخی میسازدم، که جز به آنی ساکنش نیستم برمیگردم، برمیگردم به میز تحریرم، هیچ با من نیست، جز کلمات ****************************** يُسمعني.. حـين...

شعری از شاعر تازه درگذشته استاد حبیب الله چایچیان اى پرچم تو به بام افلاک اى تکیه ی تو به تخت ” لولاک “ .روح تو که بیکرانه دریاست عالم همه پیش توست خاشاک .رویت چو بدید ماه زیبا از رشک تو کرد سینه را چاک .خوى تو بود نکوتر از خوب قلب تو بود ز هر بدى پاک .هنگام سخن ، وزین و محکم در وقت عمل ، دلیر و چالاک .در صحبت دوستان ، ملایم با دشمن خویش سخت و بى باک .اثنا عشرند ، شهد انگور زهرا و تو ساق و ریشه ی تاک .دل جام و ، محبت شما مِى زین مى ، که تواند آخر امساک .شد مایه ی آبروى انسان جسمت چو پدید آمد از خاک .جبریل صلا زند که ” صلّوا “ آرد به تو از بهشت پوشاک .فرمود خدا چو آفریدت ” لولاک لما خلقت الافلاک “ . مدح تو ” حسان ” چگونه گویدچون شأن تو هست فوق ادراک . استاد حبیب الله چایچیان نوشته شده توسط م...

سر گل دارم و پروانه ی پروازم نیستگل به لبخند و مرا گریه گرفته ست گلوچون دلم تنگ نباشد که پر بازم نیستگاهم از نای دل خویش نوایی برسانکه جزین ناله ی دلسوز تو دمسازم نیستدر گلو می شکند ناله ام از رقت دلقصه ها هست ولی طاقت ابرازم نیستساز هم با نفس گرم تو...

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت) ...

كيست حق را و پيمبر را ولي ؟ آن حسن سيرت، حسين بن عليآفتاب آسمان معرفت آن محمّد صورت و حيدر صفت نُه فلك را تا ابد مخدوم بود زان كه او سلطان ده معصوم بود قرَّة العين امام مجتبي شاهد زهرا، شهيد كربلا تشنه، او را دشنه آغشته به خون نيم كشته گشته، سرگشته به خون آن چنان سر خود كه بُرَّد بيدريغ ؟ كافتاب از درد آن شد زير ميغ گيسوي او تا به خون آلوده شد خون گردون از شفق پالوده شد كي كنند اين كافران با اين ه...

ديدي که چه کرد آن يگانه برساخت پرير يک بهانه ما را و تو را کجا فرستاد او ماند و دو سه پري خانه ما را بفريفت ما چه باشيم با آن حرکات ساحرانه آن سلسله کو به دست دارد بربندد گردن زمانه از سنگ برون کشيد مکري شاباش زهي شکر فسانه بست او گرهي ميان ابرو گم گشت خرد از اين ميانه بر درگه او است دل چو مسمار بردوخته خويش بر ستانه بر مرکب مملکت سوار او است در دست وي است تازيانه گر او کمر کهي ب...

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت) ...

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت) ...

ای شیعه ز نو محرم آمد، هنگام عزا و ماتم آمد بر سر بزنید در این مصیبت، در ماریه شاه عالم آمد گفتا شه دین به نوجوانان، اینجا بُوَد وعده گاه جانان عباس تو خیمه ها بپا کن، چون امر خدا مسلم آمد این دشت بلاست قتلگاهم، گردند شهید اقربایم نوشته شده توسط مسیح | لینک ثابت...

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت) ...