روز حافظ

ای حافظ

سخن تو همچون ابدیت بزرگ است

زیرا آن را آغاز و انجامی نیست

کلام تو چون گنبد آسمان تنها به خود وابسته است

و میان نیمه ی غزل تو با مطلع و مقطعش فرقی نمیتون گذاشت

چه همه ی آن در حد کمال است

حافظادلم میخواهد از شیوه ی غزل سرایی تو تقلید کنم

چون تو قافیه بپردازم

و غزل خویش را به ریزه کاری های گفته ی تو بیارایم

نخست به معنی اندیشم

و آنگاه به آن لباس الفاظ زیبا بپوشانم

هیچ کلامی را دوبار در قافیه نیاورم

مگر آنکه باظاهری یکسان معنایی جدا داشته باشد

دلم میخواهد همه ی این دستور هارا به کار ببندم

تا شعری چون تو ای شاعر شاعران جهان سروده باشم